دیشب حوالی ساعت ۱۲ شب یجوری شخم زدن سمت مهرآباد رو باز موج انفجارش من رو لب پنجره گرفت. موشک هم نبود بمب بود چون اول انفجار رو میدیدی چند ثانیه بعد بوم صدا رو.
در خبری دیگر دیروز یه بستنی مگنوم خامهای اسمارتیزی رو گذاشتم بیرون یه کم آب شه بعد خوردم، انگار همزمان کس و ممهی ویکی استارک رو گذاشته بودم تو دهنم آب شن
یک نکتهای که در مورد باز بودن لنگ آسمان کشور وجود داره اینه که آمریکا و اسراییل ممکنه نتونن بگن کی رهبر بشه ولی براشون اونقدرا سخت نیست بگن کی رهبر نباشه. 7 ریشتری زدم براتون.
رهبر جدید اعلام شد و آقای مجتبی به عنوان رهبر معظم برگزیده شد. اینجانب فیل پس از مشورتهای گسترده بیعت خودم رو با ایشون اعلام میکنم. به امید پیروزی نهایی رزمندگان اسلام، خیبر خیبر یا صهیون.
بوس بوس
من دوست دارم دوباره شرطی که بستم رو تکرار کنم:
اگر رهبری در ایران به دست کس یا کسانی افتاد که خواستههای آمریکا و اسرائیل رو پذیرفتند و در داخل هم تغییر سیاست پیشه کردند بنده عکس کون خودم رو در وبلاگم میندازم. اگر هم مثلا مجی شد رهبر و عمو ترامپ هم کشید بیرون و نهایتا همون آش و همون کاسه که هیچی از دیدن عکس کون من محرومید، هممون هم بگای سگ خواهیم رفت.